Wat wil jij worden als je later groot bent?
“Wat wil jij later worden als je groot bent” Dit was een vraag die mij vroeger vaak
werd gesteld. Meestal antwoordde ik dan “Baas”, toen ik wat ouder was veranderde ik dat in
“dokter”. Ik bedoelde dan kinderarts. Pas toen ik halverwege de middelbare school zat
veranderde ik van koers. Waarschijnlijk omdat we thuis ook al mijn hele leven lang huisdieren
hebben (en ik tijdens mijn middelbare school tijd mijn eerste eigen hond kreeg) heeft dit
mijn keuze wel beïnvloed. Mijn keuze veranderde iets; Ik koos voor het beroep dierenarts.
Het vakkenpakket tijdens mijn VWO opleiding werd gericht gekozen.
Wis-, natuur-, scheikunde en biologie werden de komende jaren mijn belangrijkste vakken.
Dankzij die knobbel op mijn hoofd(ook wel bekend als een wiskunde knobbel)
gingen deze vakken mij beter af dan de talen of geschiedenis en aardrijkskunde kant.
Na mijn VWO heb ik eerst een jaartje ‘vrijaf ' mogen nemen. Ik zocht een deeltijd baantje
en spendeerde verder bijna al mijn vrije tijd in het opvoeden, spelen en sporten met mijn
honden. Pas in december van het volgende schooljaar heb ik me in laten schrijven op de
Universiteit van Utrecht.
Spannend…
Diergeneeskunde is nog steeds een studie waar voor geloot moet worden.
Nu waren mijn loting kansen, dankzij mijn examen cijfers, redelijk goed.
Maar toch…Als er geen zenuwen nodig zijn creëer ik altijd wel een kans om mezelf
zenuwachtig te maken.
Doch het geluk was aan mijn kant. De kogel was door de kerk, in één klap alle
zenuwen de grond in geboord! Ik was in één keer ingeloot! Per september 2006 was ik
officieel studente der Diergeneeskunde aan de Universiteit van Utrecht.
Het echte werk kon beginnen!
Tijdens de vakantie had ik mezelf al ingeschreven bij de woningstichting in Utrecht om in
aanmerking te komen voor een kamer.
Helaas nog zonder succes.
“Wat wil jij later worden als je groot bent” Dit was een vraag die mij vroeger vaak
werd gesteld. Meestal antwoordde ik dan “Baas”, toen ik wat ouder was veranderde ik dat in
“dokter”. Ik bedoelde dan kinderarts. Pas toen ik halverwege de middelbare school zat
veranderde ik van koers. Waarschijnlijk omdat we thuis ook al mijn hele leven lang huisdieren
hebben (en ik tijdens mijn middelbare school tijd mijn eerste eigen hond kreeg) heeft dit
mijn keuze wel beïnvloed. Mijn keuze veranderde iets; Ik koos voor het beroep dierenarts.
Het vakkenpakket tijdens mijn VWO opleiding werd gericht gekozen.
Wis-
gingen deze vakken mij beter af dan de talen of geschiedenis en aardrijkskunde kant.
Na mijn VWO heb ik eerst een jaartje ‘vrijaf ' mogen nemen. Ik zocht een deeltijd baantje
en spendeerde verder bijna al mijn vrije tijd in het opvoeden, spelen en sporten met mijn
honden. Pas in december van het volgende schooljaar heb ik me in laten schrijven op de
Universiteit van Utrecht.
Spannend…
Diergeneeskunde is nog steeds een studie waar voor geloot moet worden.
Nu waren mijn loting kansen, dankzij mijn examen cijfers, redelijk goed.
Maar toch…Als er geen zenuwen nodig zijn creëer ik altijd wel een kans om mezelf
zenuwachtig te maken.
Doch het geluk was aan mijn kant. De kogel was door de kerk, in één klap alle
zenuwen de grond in geboord! Ik was in één keer ingeloot! Per september 2006 was ik
officieel studente der Diergeneeskunde aan de Universiteit van Utrecht.
Het echte werk kon beginnen!
Tijdens de vakantie had ik mezelf al ingeschreven bij de woningstichting in Utrecht om in
aanmerking te komen voor een kamer.
Helaas nog zonder succes.
Inleiding:
